تفسير : آيا نديده و ندانسته‌اى كه خداى تعالى به قدرت كاملهء خود ، ظلمت شب را در روشنى روز در مىآورد ، و روشنايى روز را در شب داخل مىگرداند ؛ يعنى در برخى از فصول سال مقدارى از شب را به تدريج داخل روز مىكند ؟ و در فصولى ديگر مقدارى از روز را به تدريج داخل شب مىكند . و خورشيد و ماه را كه سبب منافع خلايق هستند مسخر نمود ، هر يك از اين دو در حركت مستقيم و دايره‌وار خود تا مدّت معينى ( كه نزد خدا معلوم است ) جريان دارند ؟ وَ أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ : و به درستى كه خداى تعالى به آنچه در پنهانى و آشكارا مىكنيد داناست ؟ تنبيه : آيهء شريفه تذكّر است به شواهد قدرت الهى . و حضرت صادق عليه السلام به مفضّل فرمايد : تفكّر نما در طلوع و غروب آفتاب براى قيام ليل و نهار ؛ اگر طلوع آفتاب نبودى جميع امور عالم باطل شدى و نمىتوانستند مردم در امور معاش خود سعى نمايند و دنيا هميشه برايشان تار بود و زندگانى آنها بدون نور گوارا نبود . و مصالح خورشيد از آفتاب روشن‌تر است ، بلكه تأمّل كن در منافع غروب آفتاب كه اگر نبودى ، قرار و سكون ميسَّر نبود با شدّت احتياج به خواب و استراحت تا ابدان از خستگى برآيد و حواس قوت يابد . . . پس نور و ظلمت كه ضدّ يكديگرند ، هر دو را براى نظام عالم و انتظام احوال بنى آدم آفريده شده است . « 1 » ( آيهء 30 ) ذَ لِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ الْبطِلُ وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِىُّ الْكَبِيرُ تفسير : اين مالكيت و علم و قدرت بىپايان براى خداى تعالى ، به سبب آن است كه او حق مطلق و ثابت و واجب الوجود است و آنچه جز او مىخوانند و مىپرستند از حيث الوهيت

--> ( 1 ) . به توحيد المفضّل ، ص 128 و 129 رجوع شود .